Recent Posts

ऐकावं कधीतरी स्वतःच्या मनाचं..

Penulis : SpandanKavita on Thursday, 28 December 2017 | December 28, 2017

Thursday, 28 December 2017

प्रेमात स्वतःला सावरण्यासाठी
मन आपल्याला समजावत असतं ....
पण सारं काही कळूनही ,आपण आपल्या मनाचं
कधीच ऐकत नाही...आपल्याला जे हवे तेच करतो.
प्रेमात बेभान होतो...
आणि मग एक दिवस जोराची ठेच लागते विरहाची...
आणि मग "पाण्याविना" आयुष्य निरस व्हावं असं काहीतरी आपल्याच आयुष्याचं होत...
मग वाटतं आधीच ऐकायला हवं होतं आपल्या मनाचं..😔😔
कारण

आपल्याला जवळून ओळखणारा आपल्या "मना" इतका जवळचा मित्र नाही ना..
म्हणूनच ऐकावं कधीतरी स्वतःच्या मनाचं.
@सोनाली कुलकर्णी
#स्पंदनकविता
 #आपलं_मन_आपल्याला_असेच_काहीतरी_सांगत_असत👇👇


comments | | Read More...

जीने की वजह..

Penulis : SpandanKavita on Tuesday, 26 December 2017 | December 26, 2017

Tuesday, 26 December 2017



प्यार मैं अक्सर ऐसाही होता है....❤️❤️😍





comments | | Read More...

तुझ्या आठवणीची गर्दी..

Penulis : SpandanKavita on Monday, 25 December 2017 | December 25, 2017

Monday, 25 December 2017

ख्रिसमस असो वा 31 st अश्या स्पेशल दिवसांना
 wine शॉपच्या बाहेर लोंकांची गर्दी आणि लांबच रांग लागते ना...
अगदी तशीच ह्या स्पेशल दिवसांमध्ये
 पूर्वी आपण सोबतीने साजरे केलेले , 
सजवलेले सारे क्षण, 
आठवणी बनून एकामागून एक रांगेत येऊ लागतात ...
मनात फक्त तुझ्या आठवांचीच गर्दी सुरू होते..
ना स्वतःला सावरता येत ना बावरता येत...
कसंय ना...
काळ कितीही निघून गेला तरी,
स्पेशल दिवशीच्या तुझ्या सोबतच्या स्पेशल आठवणी विसरता नाही येत ना..
प्रत्येक वर्षी त्या wine शॉपच्या गर्दी सारख्या मनात वर्दळ करतातच.
@सोनाली कुलकर्णी

comments | | Read More...

तुझ्या-माझ्या पहिल्या भेटीची आठवणं...😘😘😘

Penulis : SpandanKavita on Sunday, 24 December 2017 | December 24, 2017

Sunday, 24 December 2017


तुझ्या-माझ्या पहिल्या भेटीची आठवणं...😘😘😘



रात्रीच्या काळ्याकुट्ट आभाळात  ,
चंद्राची कोर जशी ठसठशीत उठून दिसते ना.....
अगदी तशीच ,
तुझ्या- माझ्या भेटीची काळजावर कोरलेली आठवण देखील 
मनाच्या आभाळावर लख्ख उठून दिसते ..
@सोनाली कुलकर्णी

comments | | Read More...

तू चंद्र माझ्या मनीचा...

Penulis : SpandanKavita on Wednesday, 20 December 2017 | December 20, 2017

Wednesday, 20 December 2017



तू चंद्र माझ्या मनीचा...😘😘


comments | | Read More...

शरमेची लाली

Penulis : SpandanKavita on Thursday, 7 December 2017 | December 07, 2017

Thursday, 7 December 2017


मिठीत तुझ्या येताच ,
नजर माझी सहजच खाली झुकते ..
शरमेची लाली मात्र ,
गालाच्या खळीवर उमलून येते
@Spandan Kavita
“Don't forget to subscribe to my Youtube channel”.





comments | | Read More...

आजकल आसुंओंसेही दोस्ती कर बैठे!!

नादान तो हम नहीं थे लेकिन ,
तुमसे जो प्यार कर बैठे,
चाहते हो मैं भूल जाए तुम्हे इसलिए ,
आजकल आसुंओंसेही दोस्ती कर बैठे!!
@सोनाली कुलकर्णी

comments | | Read More...

आठवणींची गोधडी

Penulis : SpandanKavita on Wednesday, 29 November 2017 | November 29, 2017

Wednesday, 29 November 2017

तुझ्या आठवणींच्या ठिगळांची गोधडी बनवून मनाच्या गाभाऱ्यावर पसरली की तुझ्या विरहात कुडकूडणार मनही उबदार होत ...बघ!
@सोनाली कुलकर्णी
#तू_आणि_तुझ्याआठवणी, #winter_post

comments | | Read More...

गरज असते ती फक्त चार प्रेमाच्या शब्दांची

Penulis : SpandanKavita on Friday, 10 November 2017 | November 10, 2017

Friday, 10 November 2017

आयुष्यात आपण खुप काही मिळवतो ,कधी कधी गमवतोही, सुख असो वा दुःख असो प्रत्येकवेळा माणूस शोधात असतो ते आपल्या जवळच्या व्यक्तीच्या चार प्रेमाच्या शब्दांच्या.....
कारण तेच चार प्रेमाचे शब्द माणसाला उभारी देतात....नाराज मनाला उमेद देतात,खुप वेळा कोलमडलेल्या मनाला जगण्यासाठी नवीन बळ देतात....जगण्याची दिशा देतात....

माणूस भुकेला असतो तो फक्त आपलेपणाच्या ओलाव्यासाठी मग तो  हारलेला असो ,जिंकलेला असो,प्रेमात असो वा विरहात एकाकी....कुठूनतरी ऊब गरजेची असते ती फक्त चार प्रेमाच्या शब्दांचीच...

अश्याच अर्थाची हर्षलची( हर्षल नार्वेकर) खुप सुंदर चारोळी आहे...

प्रेमाचे चार शब्द, कधी कागदावर तर
कधी मनावर कोरले जातात...
कोलमडलेल्या मनाला जगण्याच
एक नव बळ देऊन जातात..!

स्पंदन@सोनाली कुलकर्णी

comments | | Read More...

आठवणं

Penulis : SpandanKavita on Tuesday, 7 November 2017 | November 07, 2017

Tuesday, 7 November 2017

जागा,ठिकाण,माणसं,परिस्तिथी,काळ,वेळ,दिवस .....
सगळं बदल तरी ,तुझी आठवण मनात तशीच तळ ठोकून आहे...

सार काही बदलतरी तू अजून तसाच ,
माझ्या मनाच्या गाभार्यात खोलवर रुजतोस....
पुन्हा, पुन्हा तुझ्याच प्रीतीच्या भोवऱ्यात,
आठवणींसोबत नव्या नवरीसारखा नांदतोस...
स्पंदन@सोनाली कुलकर्णी

comments | | Read More...

तू नसताना..

Penulis : SpandanKavita on Wednesday, 25 October 2017 | October 25, 2017

Wednesday, 25 October 2017



तू नसताना..

तुझ्यापर्यंत पोहचण्यासाठी कोणताच मार्ग नसतो ना तेव्हा....
फक्त डोळे बंद करुन तुला आठवत रहाते...
अन् मग जणू तुझ अस्तित्व अवतीभोवती वावरत असल्याचा भास मनास होतो. 
बघ ना....तू सोबत नसूनही, तु सोबत असण्याचा आंनद हे वेड मन निखळ,
 निर्वाजपणाने घेत असते ,तुझ्या वाटेकडे डोळे लावून... 
पुन्हा तुझ्यापर्यंत पोहचण्याचा मार्ग शोधत.... 
पुन्हा दिसशिल...
पुन्हा कधीतरी भेटशिल..
याच आशेवर....अगदी चातकपक्षाप्रमाणे....!! 
स्पंदन@सोनाली कुलकर्णी


comments | | Read More...

अंगण मनाचं .../ Angan manach ..

Penulis : SpandanKavita on Tuesday, 24 October 2017 | October 24, 2017

Tuesday, 24 October 2017

अंगण मनाचं ...
मनाचं अंगण मोठ असत खरं ,
पण तिथे मनाचा खेळ सुरु झाला कि
भावना उफाळून येतात ,
मन अस्वस्थ व्हायला लागत.
कधी त्या वास्तवात घेऊन जातात,
तर कधी भुतकाळात डोकावतात,
तर कधी भविष्यकाळाची चिंता निर्माण करतात,
तर कधी सुखद आठवणीत घेऊन येतात ,
तर कधी दुःखाच्या लकेरी आठवू लागतात.
ह्या सुख-दुःखाच्या आठवणी अन अनेक विचारांचे महामेरू मनाच्या
अंगणात मनसोक्त कधी पिंगा घालू लागतात
हे आपल्यालाच कळतच नाही.
आपण मात्र फक्त जगत जातो तो येणारा प्रत्येक क्षण
कधी हळवं होऊन तर,कधी हसत तर कधी रडत.....जगण्याची आशा न सोडता....आपलं आयुष्य सुंदर करण्यासाठी ..अगदी खंबीरपणे.
स्पंदन@सोनाली कुलकर्णी
comments | | Read More...

ये लवकर वाट पहातीय......"पावसा"!!!

Penulis : SpandanKavita on Tuesday, 10 October 2017 | October 10, 2017

Tuesday, 10 October 2017

ये लवकर वाट पहातीय......"पावसा"!!! 

तुझ्या विरहाचे दिवस मोजता मोजता ,
अचानक तुझ्या येण्याचे वेध लागावे ..
अन् तुझ्या नुसत्या "मी येतोय" ह्या वाक्यांनी 
आकाशही ठेंगण वाटाव..
मग मनात असंख्य आपल्या ,
भेटीची चिञ रंगवायला सुरवात व्हावी..
त्या प्रत्येक भेटीतला तू कसा असशिल ,
हे आठवून गालातल्या गालात मीच हसाव..
आणि तू येताच मी माझ देहभान ,
हरवून तुझ्यात विरघळून जाव...
तुझ्यासोबत तन,मन  उल्हासित होऊन ,
तुझ्यात मनसोक्त चिंब भिजून जाव....
हो आता.. बास झालं ना...
आता उन्हाच्या रुपात होणारा,
तुझ्या विरहाचा छळ..
 ये लवकर वाट पहातीय......"पावसा"!!!
स्पंदन@सोनाली कुलकर्णी 

comments (1) | | Read More...

"पाऊस ,तू आणि मी" / Rain ,U & Me

"पाऊस ,तू आणि मी"

आज आभाळ खुप भरुन आलेलं ...
मनात वाटत होत...जोराचा पाऊस यावा..
तुझ्या बाईकवरुन तुला घट्ट पकडुन बसावं .... अन् तुझ्यासोबत चिंब पावसात भिजाव...!!

अशीच मी माझ्याच छान विचारात तल्लिन झाले
असताना..
तेवढयात तु मला विचारलंस...
"काय ग येतेस का माझ्या सोबत माझ्या बाईकवरुन.??" 
काय सांगु तुला ,हे सारे शब्द माझ्या कानावर पडताच किती मी सुखावून गेले .
कश्याचाही विचार न करता तुला " हो " पण म्हणाले.
अन् तुझ्यासोबत बाईकवरुन निघताच पावसाची सुरुवात झाली....
तू म्हणालास...पाऊस यायला लागलाय....थांबायचं का थोडावेळ??"

मी ....."नको,नको थांबायला" म्हणताच तूही किती गोड हसलास..आणि म्हणालास घट्ट पकडून बसं...नाहीतर पडशिल...
वाह....
"पाऊस ,तू आणि मी"
अगदी मलाही हेच हवं होत...

किती सगळं सुंदर वातावरण अगदी मनाला धुंद करणारं...!!
ह्या पहील्या पावसात तुझ्यासोबत भिजताना माझ्या ओठांवरची लाली जाण्याऐवजी अजूनच चढावी इतकी मी आंनदी झाले.... 
"जणु काही "पावसाला " आणि "तुला" माझ्या मनातलं सार काही कळाल असावं..... "
अगदी माझ्या मनातल्या सगळ्या गोष्टी  जश्याच्या तश्या घडत होत्या.....

किती सगळं रोमँटिक .....चिंब चिंब भिजलेले आपण...गालावरुन ओघळणारे ते पावसाचे थेंब .... ओले झालेले कपडे....हवेतला वेडावून  टाकणारा तो गारवा आणि  तुझा अलगद झालेला स्पर्श.....सगळं कसं स्वप्नंवत होत....पण मी कशाचाही विचार न करता
मी माञ तुझ्यात वहावत होते...

खुपच खुश होते..फक्त तुझ्यामुळेच....!!!
तुझ्यासोबतचे आजचे सारे हे क्षण मनात माझ्या साजरे करत होते .
स्पंदन @ सोनाली कुलकर्णी
comments | | Read More...

प्रेम मुक्या जीवांच.....

प्रेम मुक्या जीवांच.....

बोलता येणारे सगळेच शब्दात प्रेम व्यक्त करतात....
पण आज मी माझ्या डोळ्यांनी सुखद अनुभवल...पाहील त्या दोन मुक्या जीवांच प्रेम....

मला नेहमीच वाटायचं प्रेम व्यक्त करायला शब्दांची गरज असते.....पण नाही अस काहीच नसत....प्रेमात व्यक्त होण्यासाठी बोलणं नाही तर मनाच्या खर्या प्रेमाच्या भावना महत्वाच्या असतात.....

त्या दोघांना मी अगदी कुतुहलपणे पहात होते...
जवळपास ते दोघ एकमेंकांशी सलग एक तास तरी नॉन स्टॉप बोलत होते...बोलणं म्हणजे त्याच्यां खाणाखुणा....खाणाखुणा करत होते...मध्येच हासत होते.

नजरेला नजर भिडवत लाजत होते...ती हळुच त्याच्या खांद्यावर डोक टेकवत होती...तो तिचा हात हातात घेत होता...त्याच्यांकडे पाहुन वाटल ...बापरे बोलता न येताही फक्त स्पर्श अनभवून,खाणाखुणा करुन केव्हडा हा रोमांन्स...!!


तो पर्यंत मी विचार करत होते ते एकंमेंकांना I love u कसे म्हणत असतील....??तितक्यातच....तीने हातवारे केलेले मी पाहिले

...तिने हाताची दोन बोटे त्याच्या डोळ्यांकडे दर्शवली.. ती त्याला सांगत होती माझ्या डोळ्यात बघ..तो खुप गोड हासला...तो तिच्या डोळ्यांत पहाताच, तिने स्वतःकडे बोट केल आणि नंतर त्याच्या कडे बोट दाखवून स्वतःचे दोन्ही हात घट्ट बंद केले...आणि नंतर फॉईग किस देऊन हवेत फुंकला...


मी तर पहातच राहीले....किती सहजपणे तीने स्वतःच्या खाणाखुणामधुन त्याला सांगितल 'माझ तुझ्यावर प्रेम आहे'

फक्त नजरेनेच जाणुन घेतल...'नजरेने नजरेला कळल..'


खरच ना..
नजरेतून दिसणारे अन् स्वर्शातून अनुभवणारे प्रेम....त्यातला अनोखा आंनद....एकदम सहीच...
प्रेमाला कोणत्याच परिभाषेचं बंधंन नसत ना??

मुक्यानेपण काळजाला भिडणारं, मनात कायमच घर होईल असे प्रेम व्यक्त करता येत ना...

स्पंदन@सोनाली कुलकर्णी .

comments | | Read More...

​स्वतःच अस्तित्व स्वतःच जपायला हव...

स्वतःच अस्तित्व स्वतःच जपायला हव... 


का कुणाचा सतत विचार करायचा ??
आपल स्वत: च असे काही अस्तित्व आहे कि नाही ...
कश्याला रहायचं सतत दुसर्यावर अवलंबून ??सतत कुणीतरी सोबत का लागत ? कश्यासाठी ??
का जगता नाही येत आपल्याला एकट्याला ??का काहीच करू शकत नाही आपण कुणाच्या मदतीशिवाय ,.?? का स्वताःचे निर्णय घेण्याची  क्षमता  आपल्यात नाही का? का लाऊन घ्यायच्या अश्या सवई ....??

अवलंबून रहाण्याची सवय खुप वेळा महागात पडते....लोग दगा फटका १०१% करतातच ....पण आपण त्यावेळी कितीही त्रागा केला तरी काहीही उपयोग नसतो.

आपण कस वागायचं ? हे आपण  स्वताः ठरवू शकतो  पण दुसरी पुढची व्यक्ती कशी वागणार किंवा तिने कस वागाव हे आपण नाही ठरवू शकत ....कारण
 "आपल्या स्वताःच्या मनाचा रिमोट कंट्रोल आपल्याच  हातात आहे,..इतरांचा नाही ."
आणि खर तर हे सगळ्यांनाच एक गोष्ट माहिती आहे आणि बोधकारक पण आहे.

"पक्षी झाडांच्या फांदीवर बसतात  तिथेच आपल घरपण बनवतात ते त्या फांदीवर अवलंबून असतात किंवा त्या फांदिवर विश्वास असतो म्हणून नाहीतर त्यांचा त्यांच्या पखांवर विश्वास असतो फांदी तुटली मोडली तरी नविन घर बनवण्याची ताकद त्याच्यामध्ये असते त्यांना वाटेल  तेव्हा  ते उडु शकतात."
मग हे पक्ष्यांना कळु शकत तर आपल्यासारख्या माणंसाला का नाही कळत?
हे जमणं फारस शक्य वाटत नसलं तरी फारस अशक्यपण नाही.

Remember only  one thing : Believe in yourself and stop trying to convince others for increase dependecy.

स्पंदन@सोनाली कुलकर्णी
comments | | Read More...

Destiny -Story / प्रारब्ध (Story)

प्रारब्ध (Story)



स्वरा आणि मयुरी एकाच इंटरनॅशनल  कंपनीमध्ये एकञ काम करत होत्या .स्वराच्या आग्रहाखातर मयुरी तिची रुम पहायला तिच्या रुमवर गेली होती.तसा दोघींना गप्पा मारायला एकांत मिळतच नसे, मयुरीला नेहमीच घरी जायची गडबड असायची.पण आज मयुरी छान गाणं गुणगुणत होती..


"तेरा मुझसे है पहले का नाता कोई        
यूँ ही नहीं दिल लुभाता कोई          
जाने तू या जाने ना, 
माने तू या माने ना"

पण ती गाण गुणगूणत अचानक रडू लागली...
स्वराला काहीच कळेना.
स्वराने विचारलही का रडतीय तर ती अजूनच रडायला लागली.इतक छान गाणं म्हणत होतीस आणि अचानक काय झाल तुला??
"प्लिज मयू,रडणं थांबव आधी आणि सांग काय झाल??"
मयुरी दिसायला सुंदर ,पण स्वभावाने अबोल होती.नेहमी शांत शांत असायची.स्वराची आणि तिची तशी अलीकडचीच ओळख त्यामुळे मयुरीबद्दल पर्सनल गोष्टी माहीत नव्हत्या.
पण मयुरीचे रडणे पाहून स्वराला खुप सारे प्रश्न पडले आणि त्या प्रश्नाची उत्तरे मिळवण्यासाठी तिला बोलत करावच लागणार होत.
पुन्हा स्वराने विचारल..."मयू काय झालय...मनमोकळेपणाने बोल ग..जे मनात आहे ते सांगून टाक सगळ तुला मोकळ वाटेल ग."
मयुरीला ही कुणाला तरी सांगाव, खुप खुप रडावस वाटत होत आणि मयू व्यक्त व्हायला सुरु झाली..
 स्वरा ,प्रारब्ध काय असत ना ते जवळून अनुभलय ग मी...ते आपल्या हातात नसत मुळात कधी...आज काय उद्या,काय घडणारे कुणालाच नाही ग 
कळत कधी..
स्वराला मयू काय आणि कश्याबद्दल बोलतीय काहीच कळत नव्हत....
ती म्हणाली, अग मला कळेल असे सांग ना जरा...

हम्म...म्हणत मयू पुन्हा बोलू लागली...

मी आणि केतन ..कॉलेजपासूनचे मिञ.आमचं ऐकमेकांवर खुप प्रेम होत .कॉलेजमध्ये सगळे चिडवायचे पण घरी माहीत नव्हत...पण एक किस्सा असा घडला कि
आम्ही दोघ सिंहगडला फिरायला गेलेलो आणि येताना केतनची बाईक पंक्चर झाली अंधार पडायला आलेला,दोघांच्याही मोबाईल बॅटरीज डाऊन...घरी आईने काळजी करत सगळ्या आमच्या ग्रुपला फोन केले मग तिला कळाल केतनही नाहीये आणि आम्ही दोघ सोबत आहोत.कसे बसे करुन आम्हाला एक सभ्य माणूस भेटला अन् त्याच्या फोरव्हिलरमधून घरी परतलो.तोपर्यंत आमच प्रेमाच गुपित दोघांच्याही घरी कळालेल.आम्हाला तसा घरातून फारसा विरोध नाही झाला पण लगेच आमच लग्न ठरवून टाकल आणि साखरपुडाही  झाला.
स्वरा आश्चर्याने विचारली, " अग तुझा साखरपुडा झालाय आणि तू हे आज सांगतीयस मला
काय ग तू...किती छान गोष्ट असताना तू का आता रडतीयस...??"
मयूरीच्या डोळ्यातले पाणी येण काही थांबत नव्हते..
स्वरा,सगळच जर मनासारख घडल ,झाल तर ते नशिब कसल ग....??
साखरपुडा होऊन जेमतेम एक महीनाच झाला होता आता पुढच्या महीन्यात लग्न आणि केतन चा अक्सिडेंन्ट झाला.
एका मिञाच्या लग्नाला पनवेलला गेलेले...येताना बाईकला साईडने जाणार्या ट्रक ड्रायव्हरच नियंत्रण गेल आणि त्याला धडक दिली .केतन आणि त्याचा मिञ दोघही डिव्हाडरवळ जोरात आदळले.
दोघेही कोमात गेले.हेलमेट नसल्याने केतनला डोक्याला जबरदस्त मार लागला मरता मरता वाचला पण त्याला सगळ्याच जुन्या गोष्टी पुर्णपणे आठवत नाहीयेत.आठवल तरी पुन्हा विस्मरणात जातो.त्याच्या बाबांनाही ह्या धक्याने पॅरालेलीस अटॅक आला.आता घरी कमावणार कुणीच नाही.खर्च आजारपण ही खुप आहे.आई बिचार्या एकट्या पडल्या.आता 'माझा' तोच ते काय त्यानां आधार.
स्वरा खुप हळवी होऊन म्हणाली...अग मयु खुप वाइट झाल पण तुमच लग्न नाही ना झाल..मग सगळी जबाबदारी तू का एकटीवर घेतलीस??

स्वरा,अग लग्न होणारच होत...फक्त आमच प्रारब्ध आडव आल ग..
जे व्हायच होत ते घडून गेल पण....    अजूनही  केतनवर माझ खुप प्रेम आहे .आजही तो माझ्या स्पर्शाने नक्कीच सुखावत असेल.त्याच्या डोळ्यात पाहील की अजून तो माझाच केतन वाटतो.. म्हणूनच ते गाण म्हणताना मला रडायला आल गं.

लग्न झाल असते तर मी काय सोडुन गेले आसते का त्याला??मी त्याला माझ मानलंय.लग्न झाल नसल तरी मी त्याची मनाने बायकोच आहे .त्याच्यासाठी माझ्या घरच्याचा विरोध पत्करुन त्याच्यासोबत रहातीय .मला खाञी आहे आज ना उद्या सार काही ठिक होईल.

त्याला आज पुर्णपणे आठवत नाही पण तरीही तो मला 'मयू' म्हणून हाक मारतो...तू जाऊ नकोस म्हणतो...याचा अर्थ त्याला माझा सहवास आवडतो.त्याची मला वाटणारी काळजी आवडते.माझा आधार वाटतो.

आणि स्वरा कस असत ना...

" सगळ्याच गोष्टी आपल्या मनासारख्या घडल्यातर ते आयुष्य कसले.आयुष्य आपली परिक्षा घेत असते...आपण फक्त परिक्षार्थी बनून पुरेपुर परिक्षेला उतरायच.निर्णय परमेश्वराच्या हाती"
....बस...मी इतकाच विचार करुन पुढे,चाललीय .

चल "केतन माझी वाट पहात असेल ग"
मी निघते म्हणत चप्पल पायात घालती आणि म्हणाली
"तू नको जास्त विचार करुस स्वरा..."
आता अजून काय प्रारब्धात घडायच ते घडू दे ग.
त्याला आठवेल तेव्हा सगळे आठवू दे, मी त्याची वाट पाहीन माझ्या शेवटच्या श्वासापर्यंत.
स्पंदन@सोनाली कुलकर्णी 
comments | | Read More...

आठवणींचे ढग ...

आठवणींचे ढग ... 


अंबरात दाटून येऊ लागले की चाहूल लागते ती बरसण्यार्या पावसाची....
अन् त्या चाहूलीनेच पिसारा फुलवून मोर नाचू लागतात....
तसच काहीस आजकाल माझपण होत......
तुझ्या आठवणींचे ढग मनात दाटून येतात आणि तुझ्या प्रेमाची बरसात सुरु होताच ,
मी तुझ्या गोड आठवणींमध्ये चिंब भिजून जाते...अन् मनोमनी माझ्या मनाचा पिसारा फुलू लागतो..
गोड गुलाबी गालावर हास्याच्या लहरी निर्माण होतात...अन आरश्यात पाहुन स्वःताला, माझी मीच लाजते.
क्षणभर तो आरसाही संभ्रमात पडतो माझ्या मनातलं गुपीत तो क्षणात ओळखतो
मी बेधुंद होऊनी दोन्ही हात बाजूला करुन आनंदाने गिरक्या घेत रहाते.
अन पुन्हा नव्याने तुझ्या प्रेमात पडते...



तुझ्या आठवणींचे ढग
मनी दाटुन येतात ...
चिंब भिजता त्यात ,
मन माझे हर्षुनी जाते....
#स्पंदन @ सोनाली कुलकर्णी
comments | | Read More...

किती सांगायचय तुला.....(story) / Love Letter - Kiti Sangaychy tula

Penulis : SpandanKavita on Wednesday, 20 September 2017 | September 20, 2017

Wednesday, 20 September 2017

किती सांगायचय तुला.....(story)



ते दोघ..एकेकाळी एकमेंकामध्ये रमुन जाणारे आज त्याच्यात एव्हडा दुरावा निर्माण झालाय ना आज ते एकमेकांशी दोन शब्दपण निट नाही बोलु शकत......माघार कोण घेणार...?आपल्यात काय राहिलय बोलण्यासारख.?....

तो तिला म्हणे पहिल वाटायचं तुझ्या बद्दल....आता काहिच वाटत नाहि....जे काहि भुतकाळात घडलं ते दोघांच्या mutual  understanding  ने झालं...तु मला दोष देऊ नकोस....आणि विसरुन जा सगंळ....वर्तमानात जगायला शिक...नीट वाग....

त्यावर तिने त्याला लिहिलेल पञ....

प्रिय......
काहि बोलण्यासारख नाहि राहिल आपल्यात  तरीही हा माझा शेवटचा प्रयत्न.....
किती स्वतांच्या सोईच बोलतोस.तु......माझ लग्न झाल तेव्हा का नाहि केलास हा विचार ...हा जर आधि केला असतास तर आज तुझ लग्न झाल्यावर  तुला आणि मला ञासच नसता झाला.......मलापण भूतकाळात नाहीच जगायचं पण तू आणि तुझ वागण भाग पाडत  वागायला ....मला काय हवाय हे समजूनच  घ्याययचं नाही ठरवलंय  का तू ....??
मला हवाय माझ्या भूतकाळात मध्ये असलेला तू ...जश्याचा तसा ....माझी कुठेतरी काळजी करणारा ,,,,,माझ्यावर थोड तरी प्रेम करणारा,,,,,माझ्या भावनांचा respect करणारा ,,,,,,हो मी तुझी अर्धांगिनी नाहीये पण तशी treatment  तू मला दिलीयस न कधीतरी ,,,,,,,मी तुला तुझ सर्वव्स नाही मागत रे,,,पण तुझ्या मनात हृदयात माझ्यासाठी एक जागा आहे कायमची ,,,,कळू दे न मला कधीतरी ....कस असत माहिती का तुला ,,.एखाद्याच्या इच्छा अपूर्ण राहिल्यानां कि सगळ्यांनाच त्रास होतो ,,,,,तुझ्या
शब्दांवर, तुझ्या स्पर्शावर मी उभी राहिले,,पुन्हा ,,.तुला माहिती हे ,,,तू माझा आधार आहेस ,,,.,आई बाबा नंतर मी कुणाला इतक महत्व दिल असेल तर तुलाच ,,,फक्त असे तू मला पोरख नको न करूस ..

तुझ्याकडून जास्त अपेक्षा नाहीये माझी ,,तू मला थोडीतरी किंमत द्यावीस असे वाटत ,,,,रस्तावर पडलेल्या कुत्रासारख नको न वागूस ,,,avoid  करायचं मला पण जमतं तुझ्यासारखं पण तुझा विचार येतो तुला कस वाटत असेल ??

आपल्या नसलेल्या नात्याचा पण चोथा झालाय .,सगळ एकतर्फी झालाय आता ,,,तुला वाटत तुझा संसार मोडेल ,,तिचा विश्वासघात कसा करू?,..हम्म्म ...मग मी पण केलायचं न विश्वासघात कुणाचा तरी ,...पण का केला?कुणासाठी केला?
तस तर मलापण काहीच गरज नव्हती असे वागायची ,,.झाल असत सगळ नीट थोडे दिवस लागले असते  पण जीव अडकलाय न तुझ्यात ...

तुला वाटतय मी सहज बाहेर पडाव सगळ्यातून पण तेवढ शक्य आहे का?,..तू पडला असशील सगळ्यातून बाहेर पण नाही म्ह्नटलं तरी होतेच मी तुझ्यासोबत ..४-५ दिवस गायब झाले तरी सांगून सवरून गायब व्हायची ,...मी कधीच तुझ्यासारखं Avoid नाही केल ....मला काळजी वाटायची मी माझ्या स्वार्थासाठी करेन पण त्याची झळ तुला पोचली तर मला महागात पडेल कारण  मी तुझ्या सोबत नाही .
तुझ्या सोबत नसण्याच किती दुख झेललंय तुला सांगून नाही पटणार ,....

तुझ्यावर मी Depend नाहीये ....किवां तुझ्या शिवाय चालू शकत नाही असेही नाही ,..पण तुझ्या आठवणी मला जगू नाही देताय ...हि कातरवेळ आहे न ती घेऊन जाते तुझ्या आठवणीत ..मग आठवत तुझ माझ्या आयुष्यातलं स्थान ,,..

माझ प्रेम खोट कधीच नव्हत ,,..तुझ्या साठी जे काही करायचं ..ते सगळ केलय मी माझ ,कर्तव्य समजून .....आणि तू पण मला खूप काही दिलयस ,.म्हणून तर आठवणी आहेत ...

आहोत जिवंत तर प्रेम तसच टिकून ठेवायला काय हरकत आहे,...??त्याला पैसे तरी नाही द्यावे लागत.

तू तुझ कर्तव्य ,..कर तुझ्या Priorities जप ...माझा त्याला विरोध नाहीये ...पण कस आहे ना ,,..,दुसर्या तिसर्या priorities न मान असतो किंमत असते ,..त्यांना ,.असे useless बनवून नाही चालत,मी असे केले असते तर तू माझ्या आयुष्यातच नसतास आज.

जगासमोर तीच तुझी बायको आहे ,,,,पण मनात तरी  राधेची जागा दे मला .तुला विसरेन ना मी तो  माझा शेवटचा श्वास असेल ...मला
भेटायच तुला शेवटच बघ तेवढातरी न्याय दे मला.

तुझीच....
(तु मानलस तर..)

@pragatikul(17/4/2016)
comments | | Read More...

Love Letter

Penulis : SpandanKavita on Friday, 1 September 2017 | September 01, 2017

Friday, 1 September 2017

प्रेमपत्र १ :तुझ्या इच्छा, तेच माझं स्वप्न 


प्रत्येक बायकोची /प्रेयसीची आपल्या नवऱ्याच्या /प्रियकराच्या इच्छा बद्दल व्यक्त होणार सुंदर पत्र..माझ्या लेखणीतून...
प्रिय...
तुला स्वप्नं पहायला नाही आवडत ,पण मला तुझ्यासाठी स्वप्नं पाहायला खुप आवडतं.....कारण
तुझ्या एक एक इच्छा ,आंकाक्षा सत्यात उतरताना मलाही पहायचंय...
त्या उत्तुंग उंचाईवर ....तू बहरतांना मला पहायचंय..तुझ्या चेहर्यावरचा सुखद आनंद मनाच्या कप्यात कोरुन ठेवायचायं.....
जे तुझ ध्येय आहे...तिथेपर्यंत पोहचण्यासाठी...मी आहे ना तुझ्या सोबत....तुझी ऊमेद वाढवण्यासाठी....खचलास तर तुला परत ऊभारी देण्यासाठी....मला तर तुझ्या इच्छा पुर्णत्वाला नेण्यासाठी तुझी ताकद बनायचंय...तुझ्या त्या प्रत्येक क्षणांचा साक्षिदार बनायचंय....
मला माहीतीय...आजवर तुला काहीच मिळाल नसेल लवकर पण.....तू प्रयत्नांची पराकाष्ठा करतोयसच ना....
तुला नाही आवडत तर नको बघूस तू स्वप्नं पण.. माझ्या स्वप्नांना तू तर नक्कीच पुर्ण करतोस ना नेहमी....म्हणुनच मी तुझ्या इच्छांना माझी स्वप्न बनवलीत...
अन् मला नक्की माहीतीय....
तू माझ्या प्रेमासाठी....माझ्या स्वप्नांसाठी अटोकाठ प्रयत्नशील राहशील...ती फक्त सत्यात आणण्यासाठी..तू नक्कीच प्रयत्न करशिल..आणि आहेच ना मी तुझ्यासोबत तुझी सावली बनून....अगदी माझ्या शेवटच्याश्वासांपर्यंत.....
तुझ्या ध्येलाला नवी पालवी फुटावी,
तशी स्वप्ने माझी पुर्ण व्हावी ..
यशकिर्ती मिळता तुजला,
तुझी इच्छा सारी पुर्णत्वेला यावी..
फक्त तुझीच,
सखी,सोबती...मितवा
स्पंदन@सोनाली कुलकर्णी
comments | | Read More...

जेव्हा ओळखीचे अनोळखी होतात...

Penulis : SpandanKavita on Wednesday, 30 August 2017 | August 30, 2017

Wednesday, 30 August 2017

जेव्हा ओळखीचे अनोळखी होतात...

ओळख विसरून अनोळखी होऊन एखाद्यासमोर वावरणं खरंच कठीण असत ना...??
त्यातल्या त्यात ती ओळख जर आपल्या अगदी काळजाच्या जवळची असेल तर स्वतःला सावरणही खूप अवघड असतं.
पण मग त्या समोरच्या व्यक्तीला समजत नसेल का आपल्याला त्रास होतो ते की ,स्वतःच्या "स्व" पेक्षा काहीच महत्वाचे नसते आयुश्यात त्यांच्यासाठी...??
"खरं तर दुसऱ्याच मन जाणायलाही मोठं मन लागतं..."
हे ज्यांच्याकडे नसतं तेच फक्त समोरच्या व्यक्तीची अशी कुचंबणा होताना पाहू शकतात..
कदाचित त्यात त्यांना आनंद मिळतं असावा...
कसं असतं ना..काही काही वेळा आपण परिस्तिथी समोर हतबल असतो आणि फक्त गोष्टी सहन करतो ....
पण "आपण कसं वागायचं हे फक्त आपल्या हातात असतं बाकी इतरांनी कसं वागावं हे आपण कसे ठरवू शकतो "
चालायच,व्यक्ती तितक्या प्रकृती असतातच
कदाचित त्या व्यक्तीलाही आपली गरज कधी तरी पडेलच की.
आपण मात्र काळ ओसरण्याची वाट पहायची.
@सोनाली कुलकर्णी
comments | | Read More...

विसरले होते तुला, पण आज पुन्हा आठवलास...

Penulis : SpandanKavita on Monday, 21 August 2017 | August 21, 2017

Monday, 21 August 2017

विसरले होते तुला, पण आज पुन्हा आठवलास...


विसरले होते तुला,
पण आज पुन्हा आठवलास...
काळासोबत मागे जाऊन,
थोडासा तो भुतकाळ नव्याने बघितला...
हातात हात होता तुझा,
मनही तुझ्याचसाठी वेडे  होते...
स्पर्श होताच तुझा,
अंग अंग रोमांचित झाले होते...
उबदार तुझी मिठी होताच ,
श्वास ही तुझ्यात गुंतले होते..
क्षणांचही भान न ठेवता,
आपले जीव एकमेकात एकरुप झाले होते..
जगून घेतले ते सारे क्षण,
 पुन्हा तू सोबतही नसताना..
काळ लोटला तरी....
काळजाला हवा फक्त तुला आठवण्याचा बहाणा....
झरकन सारे क्षण डोळ्यासमोरुन निघुन गेले...
भुतकाळ पुन्हा जगताना ,
तुझ्या आठवणीची शिदोरी ताजीतवानी करुन गेले...
-सोनाली कुलकर्णी




comments | | Read More...

Love

Penulis : SpandanKavita on Sunday, 20 August 2017 | August 20, 2017

Sunday, 20 August 2017

प्रेम....
एका जाणिवेच्या पलीकडे जाऊन जेव्हा नात तयार झालं की तिथे  तू माझा ,मी तुझी,माझं तुझ्यावर प्रेम आहे हे सतत सांगण्याचीही खरंच गरज नसते.
ती जाणीवच मुळात आपण एकमेकांसाठी आहोत असेल तर  निष्पापपणे ती डोळ्यातूनच दिसून येते मग तिथे अश्या वरवर वाटणाऱ्या  बेभरोष्याच्या शब्दांची गरज राहतच नाही.
बेभरोष्याच्या म्हणतीय कारण.... वरवर नुसतं माझं तुझ्यावर प्रेम आहे म्हणून ते प्रेम नाही होत ना...आजकाल कुणीही कुणालाही हे शब्द म्हणतात......पण ते प्रेम आज आहे ,उद्या नाही अगदी कुणीतरी बेरीज वजाबाकीचा खेळ करावा तसाच असतो....
आजकाल शब्दांची जागाही स्माईलीज ,इमोजीनी घेतलीय.ती गोड गोड चित्र पाहून हुरळून जाणं साहजिकच आहे...हे सार काही मनाला भुरळ घालून जाणार  असंल तरी ते क्षणिक आहे,मृगजळच आहे.तिथे मनाचा ओलावा कितपत असतो हे सांगणे आणि कळणे शक्यच नाही.
आईस्क्रीमसारख वरवर गोड छान वाटणार दिखाऊ ,लगेच वितळून जाणार आणि पुन्हा कधीही पूर्ववत न होणार प्रेम काय उपयोगाच??
खरंच प्रेम इतकं सोपं असतं का??नक्कीच नाही
खरं प्रेम म्हणजे कंमीटमेंट असते...
एका मनाने दुसऱ्या मनाला दिलेली.
तिथे एकमेकांच्या भावनांचा आदर असतो ,अगदी मनातलं जश्याच्या तसं नाही पण 'त' म्हंटल्यावर ताक भात असेल हे कळण्याइतकं प्रामाणिक नक्कीच असत.
जिथे एकमेकांच्या भावनांचा आदर असतो तिथे एकमेकांना टाळण्याचा प्रश्नच नसतो .आणि हा प्रश्नच उद्घभवला नाही तर ते नातं सहज सोपं आणि सुंदर होत.तिथे संवादही सरळ नीट होतो,प्रत्येकवेळी आपल प्रेम सिद्ध करायची गरजही भासत नाही.आपलेपणाचा ओलावा टिकून राहतो.
नुसतं एकमेकांच्या सोबत असण्याचाही शाश्वत आधार वाटतो.तिथेच खरं प्रेम असतं.
स्पंदन @सोनाली कुलकर्णी
comments | | Read More...

कळेल का कधी तुला माझं प्रेम..

Penulis : SpandanKavita on Wednesday, 28 June 2017 | June 28, 2017

Wednesday, 28 June 2017

कळेल का कधी तुला माझं प्रेम..

रात्रीचे बारा वाजले तरी
माझं घड्याळ तुझ्याच भोवतीने फिरत असतं
Messanger वरील तुझ्या ग्रीन सिग्नल कडे
एकटक पाहत राहते
वाटतं असतं तुला hi ,करावं
तुझ्याशी मनसोक्त बोलावं
पण तुला माझ्या असण्या नसण्याचा
काही फरकच पडत नसतो.
तू फक्त तुझ्याच नादात.
मनात येत राहत माझ्या,
तुला नसेल का दिसत
माझाही ग्रीन सिग्नल,
जो फक्त तुझ्याचसाठी असतो??
की दिसूनही तू टाळतोयस??
मग ह्या विचारातच करत राहते
ह्या कुशिवरून त्या कुशीवर,
मनाची चलबिचल,
हृदयाची तडफड,
तुला भेटण्याची ,
तुझ्याशी बोलण्याची अनामिक ओढ
चालूच राहत..
मग
रात्रही खूप मोठी वाटू लागते
मनात माझ्या तुझ्याविषयी
हजार प्रश्न काहूर माजवू लागतात,
तुझा online चा ग्रीन दिवा मला अस्वस्थ करून जातो
तू मात्र माझ्याशी न बोलता तुझ्याच दुनियेत बुडून गेलेला.
अन अचानक क्षणात offline जातोस
मी मात्र पूर्ण रात्र तुझ्याविचारात जागी राहते
फक्त याच विचारात कधी तरी कळेलच ना तुला माझं प्रेम??
sonali कुलकर्णी
comments | | Read More...

Blog Archive

Total Pageviews

 
Spandan Kavita | About Us | Contact Us | Site Map | Privacy-Policy |
Copyright © 2017. Spandan Kavita . All Rights Reserved.
>